Zondag 29 maart ontvingen wij het vreselijke nieuws dat ons lid Sytse van der Veen is overleden. Als vereniging zijn we vaak opvallend aanwezig en gezellig luidruchtig, nu zijn we stil, aangeslagen en verdrietig.
Als 9-jarig jongetje wordt Sytse lid van de waterpolotak van Z.P.V. de Grunte. Net als zijn moeder, zus en broer. Hij begint bij de jeugd, als speler. Zwemmen hoefde je Sytse niet te leren en het spel van waterpolo pakt hij snel op. Hij heeft zichtbaar plezier in het (fysieke) spel én de onderlinge relaties en gezelligheid. Al bij de jeugd laat Sytse zien niet bang te zijn voor de bal en een positie als doelman is een logisch vervolg. Dankzij zijn sterke spieren en snelle acties is hij al in de jeugdteams een luis in de pels voor de tegenstander. Niet zelden klinkt applaus voor Sytse vanaf de kant en tribune als hij een naar het oog onhoudbare bal toch tegenhoudt. Het kenmerkt Sytse.
Naast een begenadigd speler, is hij ook een verenigingsman. In zijn tienerjaren meldt hij zich aan als trainer voor jeugdteams. Op zijn eigen wijze leerde hij jongere spelers de kneepjes van het waterpolovak, en bovenal wist hij zijn enthousiasme op hen over te brengen. En ook na de trainingen en wedstrijden was Sytse een graag geziene gast op de tribune of in de kantine. Al van jongs af aan liet hij van zich horen en mengde hij zich in de groep. Vaak als jongste, al straalde dat niet op hem af.
De laatste jaren was Sytse doelman van Heren1. Maar eigenlijk was hij vooral allrounder. Want ook het veldspel vond hij leuk en zeker tijdens trainingen wisselde hij het doel steeds vaker af voor een bepalende positie in het veld.
Als doelman stond (lag) Sytse altijd achter zijn team, en zwom zíjn team voor Sytse. Nu staan we als vereniging om de dierbaren van Sytse. We zijn stil, aangeslagen en verdrietig. We denken terug aan de mooie momenten, zowel in het zwembad als daarbuiten. In Sytse missen we een kundig doelman, behendig veldspeler, maar bovenal een fijne waterpolovriend en verenigingsman. Rust zacht!
Uiteraard zijn onze gedachten bij zijn familie en vrienden. We wensen zijn moeder Gonnie, zijn zus Hilde en alle andere dierbaren alle kracht toe. Als vereniging zullen we hem op passende en eigen wijze herdenken, zoals dat past bij Sytse en we zullen hem blijven herinneren.
